وقتی افراد از آسانسور استفاده می‌کنند، احتمالاً برخی از ویروس هایشان را درآن جا می‌گذارند. ماسک زدن و شستشوی دست‌ها این خطر را کاهش می‌دهد.
برای افرادی که در ساختمان‌های بلند زندگی یا کار می‌کنند، خطر مبتلا شدن به ویروس کرونا با استفاده از آسانسور بیشتر حس می‌شود. حتی اگر بتوانیم باآن‌ها سوار آسانسور نشویم، آیا بازهم با ویروسی که به‌جا گذاشته‌اند در ارتباطیم؟
لینسی مار، متخصص ذرات ریز معلق هوا در مرکز فناوری ویرجینا گفته “اکثر آسانسورها آن قدر فضا ندارند که افراد را در فاصلۀ شش پایی از هم نگه دارند، پس این احتمال وجود دارد که مسافرانِ مبتلا ویروس را انتقال دهند، مخصوصاً اگر افراد ماسک نزده باشند و سرفه کنند، صحبت کنند یا هل بدهند و با سختی نفس بکشند. ولی به آسانسورها در زندگی نیاز داریم و نمی شود آن ها را کنار گذاشت.”
اما اگر تنها سوار آسانسور شوید، احتمالاً با روش‌های دیگری ویروس کرونا را جذب می‌کنید، بااین‌حال ریسک آن کم است. اگر دست‌های شما آلوده باشد و به صورت¬تان خورده باشد، دکمه‌های آسانسور و نرده‌های اطراف، ریسک بالقوه‌ای خواهد بود. هوای آسانسور چطور؟ اگر پس از سوارشدنِ فرد مبتلا وارد آسانسور شوید، آیا می‌توانید در آن میکروب‌های معلق نفس بکشید؟
ریچارد ال. کورسی، رئیس دانشکدۀ مهندسی و کامپیوتر دانشگاه ایالات پورتلند و متخصص در زمینۀ کیفیت هوا در فضای سرپوشیده، با استفاده از اصول مهندسی و مکانیک سیالات با مدل مشابه برای امنیت آسانسور تهیه کرد. اما فهمید که باتوجه به تنوع آسانسورها و ساختمان‌ها، هزاران سناریو با نتایج متفاوت به وجود خواهد آمد.
اندازۀ آسانسور کدام است؟ سرعت آسانسور مابین طبقات چگونه است؟ چقدر طول می‌کشد تا درها باز بماند، اجازۀ ورود هوای جدید قبل از آنکه درها مجدد بسته شود، چه مدت است؟ آیا آسانسور سیستم تهویه دارد؟

دکتر کروسی تصمیم گرفت تا آسانسوری فرضی را مدل‌سازی کند که با سرعت معمول آسانسور، مدت‌زمان نرمال بسته‌شدن در و سیستم‌های تهویه حرکت می‌کرد. در این مدل، مسافر مبتلا A در طبقۀ اول سوار آسانسور می‌شود و برای 31 ثانیه تا طبقۀ دهم یک آپارتمان مسکونی بالا می‌رود. درطول حرکت، این مسافر که ماسک نزده، سرفه می‌کند و با تلفن همراه حرف می‌زند، قطرات ریزی که حاوی ویروس است را بیرون می‌دهد. بعضی از این قطرات روی زمین می‌ریزد، بعضی هم به کناره‌های آسانسور اصابت می‌کند و بعضی در هوا معلق می‌ماند.

آسانسور در طبقۀ دهم متوقف می‌شود و وقتی مسافر خارج می‌شود درها به مدت 10ثانیه باز می‌ماند. او بعضی از میکروب‌هایش را با خود به بیرون می‌کشاند، بنابراین مسافران مختلف در داخل و خارج آسانسور این هوا را به حرکت درآورده و باهم ترکیب می‌کنند، تقریبا نیمی از هوای آسانسور رقیق می‌شود. درها بسته می‌شود و آسانسور مستقیم به طبقۀ اول برمی‌گردد که مسافرB درآنجا منتظر است. درها باز می‌شود و هوای لابی درون آسانسور گردش می‌کند، نیمی از هوای آسانسور همزمان با ورود مسافر سالم B مجدداً رقیق می-شود.
براساس این مدل، مسافر B درمعرض 25 درصد از ذرات ویروسی‌ای که مسافر A درحین حرکت بیرون داده، قرار می‌گیرد. دکتر کروسی هشدار داده که این عدد در آسانسور دیگر بسته به مدت زمان بازماندن درها، سیستم تهویۀ آسانسور و فشارهای مختلف هوا در ساختمان تغییر خواهد کرد.
پس لازم است با توجه به موارد بالا تمام تلاشمان را برای حفظ امنیت سلامتی خودمان در آسانسورها انجام بدهیم.

 

منبع

www.nytimes.com