یک کارآموز جوان جراح در بلفاست[1] به دلیل ابتلا به کووید-19 در خانه و زمانی که تنهایی با این بیماری مقابله می کرد فوت کرد. احتمالا بیمار به دلیل عوارض ریویِ کووید-19 که به تدریج پیش‌روی کرده بود، مُرده است و زمانی که بیمار نیاز به بستری شدن در بیمارستان و تقویت تنفسی داشت، احتمالا بسیار مریض بود که بتواند در این مورد کاری انجام دهد. مسئله‌ی بزرگ این است که زمانی که دچار حالت هیپوکسی (کمبود اکسیژن) می‌شوید، تعقل‌تان کمتر می‌شود و توانایی‌تان برای قضاوت در مورد سلامتی خودتان غیرعادی می‌شود.

در دو کیس مورد بررسی که با کووید-19 خودشان را قرنطینه کردند و هر دوی آنها در اوج عفونتشان تنگی نفس بسیار شدید داشتند یکی از آنها اظهار داشت که به دلیل تنگی نفس به سختی می‌توانست خود را از تخت‌خواب تا توالت برساند. خوشبختانه بعد از مدتی هر دوی آنها بهبودی حاصل کرده‌اند و عملکرد خوبی دارند.

شخص سوم که به تازگی از کووید-19 بهبود یافته است و به مدت دو هفته در بستر بیماری بوده در آستانه‌ی تماس برای آمبولانس و سیستم بهداشتی بوده که از این کار منصرف شده است. همسر او پزشک عمومی است و او را در خانه با پالس اکسی‌متر، وسیله‌ای که میزان اکسیژن در خون را اندازه‌گیری می‌کند، تحت نظارت داشته است.

زمانی که بیماران با کووید-19 را در بیمارستان ویزیت می‌کنیم چگونگی عملکرد خوب ریه‌های بیماران را بر اساس اشباع اکسیژن در خون آنها نسبت به اینکه چه مقدار اکسیژن جذب می‌کنند، ارزیابی می‌کنیم، که ممکن است در هوای اتاق (21% اکسیژن) یا از طریق لوله‌ی کانولای بینی[2] یا ماسک صورت باشد. وقتی که از لوله‌ی کانولای بینی یا از ماسک صورت استفاده می‌کنیم، اکسیژن را در نرخ‌های جریان متفاوت توزیع می‌کنیم و این مسئله نیز باید در نظر گرفته شود.

درحالت کلی، بیشتر افراد نرخ اشباع اکسیژنی بالای 94% دارند. این مقدار متناسب با سن و ارتفاع تغییر می‌کند. اندازه‌گیری نرخ اشباع اکسیژن خونتان نسبتا ساده است، اما به یک پالس اکسی‌متر نیاز دارید. در پنومونی اولیه‌ی کووید-19، ابتدا سطوح اشباع اکسیژن در حالت کار سخت کاهش می‌یابد، یعنی اگر تلاش کنید که پیاده‌روی کنید یا ورزش کنید سطوح اشباع خونتان کاهش می‌یابد، برای مثال، به زیر 90% می‌رسد، علی‌رغم اینکه در حالت استراحت در حالت نرمال بوده است. این کاهش نشان خواهد داد که ریه‌های شما درگیر مشکل هستند و احتمالا نیاز دارید که به بیمارستان بروید. وضعیت افراد با کووید-19 می‌تواند بسیار سریع یعنی در چندین ساعت بدتر شود، بنابراین داشتن سیستم هشداری اولیه می‌تواند کمک‌کننده باشد.

 

راهنمایی NICE استفاده از علایم ونشانه‌های زیر را پیشنهاد می‌کند که به تشخیص اینکه چه کسی کوووید-19 بسیار شدیدی دارد و احتمالا نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارد کمک می‌کند:

  • تنگی نفس شدید به هنگام استراحت یا تنفس دشوار
  • خون بالا آوردن
  • لب‌ها یا صورت آبی
  • احساس سرما و ناخوشایندی با پوست رنگ‌پریده یا لکه‌دار
  • غش یا ضعف (سنکوپ[3])
  • آشفتگی رایج
  • به سختی بیدار شدن
  • نداشتن ادرار یا مقدار کم ادرار

 

می‌توانید تصور کنید که در صورتی که تنها زندگی می‌کنید و در وضعیت خود قرنطینگی هستید سعی در برداشتن این علایم و نشانه‌ها را دارید؟ ما مطمئنم که خود نظارتی سطوح اشباع اکسیژن خون، به ویژه در اثبات بدتر شدن آنها، زندگی‌ها را در زمان پاندمی کووید-19 نجات خواهد داد.

پالس اکسی‌متر خانگی فشار بر روی خدمات پزشکی را کاهش و زندگی‌ها را نجات خواهد داد. به طور مثال شخصی که بیماری ریوی بینابینی پیش‌رونده دارد و تحت درمان اکسیژن خانگی 24 ساعته  است. او و گروه بیماران دیگر درمان اکسیژن خانگی‌شان را با استفاده از پالس اکسی‌متر کنترل می‌کنند. اگر او می‌تواند از پالس اکسی‌متر استفاده کند بنابراین بیشتر افراد در جمعیت عمومی نیز می‌توانند استفاده کنند. در واقع، شرکت‌های فناوری باید در مورد ایجاد پالس اکسی‌متر در نسخه‌های بعدی ساعت‌های هوشمندشان فکر کنند و فناوری را در همه جا موجود کنند.

نمی‌گوییم که هر شخص باید پالس اکسی‌متر خریداری کند، اما اگر به عنوان مثال تنها زندگی می‌کنید، بدون اینکه کسی وضعیتتان را به هنگام ابتلا به کووید-19 نظارت کند، عاقلانه خواهد بود که پالس اکسی‌متر داشته باشید.

منبع:

https://multiple-sclerosis-research.org/2020/04/mscovid19-pulse-oximetry/

[1] Belfast

[2] nasal cannula

[3] syncope