پالس اکسی متر چیست؟

پالس اکسی متر تکنیکی غیرتهاجمی برای پایش میزان اکسیژن انتقالی از طریق هموگلوبین در رگ‌های خونی و یا به عبارتی دیگر، سطح اشباع اکسیژن (SpO2) و ضربان نبض فرد است.

در این مطلب ما میخواهیم به عملکرد دستگاه پالس اکسیمتر ، کاربرد و نحوه استفاده از آن بپردازیم.

این خوانش با پالس اکسیمتر انجام می‌شود، دستگاهی که طبق گفته‌ی سازمان بهداشت جهانی باید در هر مرکزی که بیماران مبتلا به عفونت بسیار حاد تنفسی (SARI) درمان می‌شوند، در دسترس باشد. این دستگاه نقش مهمی را در مبارزه با کووید-19 ایفا می‌کند، چرا که این عفونت باعث می‌شود سطح اکسیژن خون کمتر از 90% شود (فرد سالم بدون هیچ‌گونه وضعیت پزشکی باید سطح اکسیژن خونی بین 95 تا 100% داشته باشد).

 

پالس اکسیمترها چگونه کار می‌کنند؟

این دستگاه با استفاده از پرتو مادون قرمز و یک آشکارساز نوری، میزان نور قرمز و نور مادون قرمزی که خون جذب می‌کند را مقایسه می‌کند. پالس اکسی متر در شفاف‌ترین قسمت‌های بدن قرار می‌گیرد: انگشت دست، انگشت پا یا لاله‌ی گوش بیمار. در صورت عملکرد صحیح آن‌ها، این کار باعث می‌شود خوانش میزان اکسیژن منتقل شده از طریق ریه‌ها به خون و فرستادن آن به بدن و پایش مؤثر آن، تسهیل شود. صفحه‌ی دستگاه پالس اکسیمتر، اطلاعات مربوط به فرکانس قلب و اشباع اکسیژن خون را نمایش می‌دهد.

 

توصیه‌هایی برای استفاده از پالس اکسی متر

در حین کار باید از یک سری دستورالعمل‌ها پیروی شود تا از دقیق‌ترین خوانش ممکن، اطمینان حاصل شود.

سطح پوست قسمتی که پالس اکسی متر روی آن قرار می‌گیرد را تمیز کنید. قبل از خوانش هرگونه لاک ناخن یا ناخن مصنوعی را بردارید.

مطمئن شوید که انگشت ساکن مانده و این‌که دستگاه خیلی محکم بسته نشده است.

اگر خوانش‌های مکرر انجام می‌گیرد، انگشتانی را که دستگاه بر روی آن قرار می‌گیرد عوض کنید.