دکتر دونالد هِنسورد، مدیر برنامۀ زندگی سالم کلینیک مایو، می‌گوید، «کمبود ویتامین B12 می‌تواند موجب مشکلات عصبی و روانی شود که اگر درمان نشود شاید پیشرفت کند و منجر به آسیبی برگشت‌ناپذیر شود.» خوشبختانه، با مصرف قرص‌‌های ویتامین یا داروی تزریقی این مشکل می‌تواند برطرف شود.

ویتامین B12 برای تشکیل سلول خونی قرمزرنگ، عملکرد رشتۀ عصبی و ترکیب DNA لازم است. دراصل، این ویتامین در ماهی، گوشت، تخم‌مرغ و محصولات لبنی علاوه بر بعضی غلات غنی‌شده صبحانه و محصولات غذایی مخمری پیدا می‌شود.

دکتر هِنسرود می‌گوید، «گیاهخواران سخت‌گیر که از محصولات حیوانی اجتناب می‌کنند اگر مکمل مصرف نکنند با گذر زمان احتمالاً دچار کمبود ویتامین B12 می‌شوند. اما دو سوم موارد در پیری اتفاق می‌افتد، این افراد مستعد هستند چون ممکن نیست که مقدار کافی B12 را جذب کنند.»

پیامد‌های کمبود B12 می‌تواند موجب یک رشته علائم از قبیل خستگی، ضعف، یبوست، بی‌اشتهایی و کاهش وزن شود. علائم دیگر عبارتند از مشکل در حفظ تعادل، افسردگی، گیجی، زوال عقل، ضعف حافظه و درد در دهان یا زبان.

کمبود B12 همچنین ممکن است به نوعی کم‌خونی به‌نام کم‌خونی مگالوبلاستیک منجر شود که می‌تواند ناشی از کمبود اسیدفولیک، ویتامین B دیگری باشد. اگر کم‌خونی در آزمایش خون تشخیص داده شود، باید سطح هر دو ویتامین بررسی شود.

اما علائم عصبی می‌تواند در غیاب کم‌خونی هم رخ دهد. برای جلوگیری از آسیبهای احتمالی غیرقابل‌جبران، درمان زودهنگام بسیار مهم است.

افراد مسن مستعد ابتلا به کمبود B12 هستند زیرا ممکن است میزان ترشح اسیدکلریدریک در معده آن‌‌ها کاهش یابد و جذب B12 دشوار شود.

همچنین کسانی که دارای اختلالات گوارشی مانند سلیاک یا کرون هستند، در معرض کمبودB12 قرار دارند؛ افرادی که کاهش وزن یا جراحی‌‌های دیگر دستگاه گوارشی داشته‌اند؛ و افرادی که از دارو‌های ریفلاکس اسیدی یا داروی متفورمین دیابت استفاده می‌کنند. افراد مبتلا به کم‌خونی مهلک نیز مستعد هستند، که این بیماری 2درصد از افراد مسن را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

منبع

www.nytimes.com