بیماری قلبی و رابطه جنسی

بیماری قلبی و رابطه جنسی

بیماری قلبی و رابطه جنسی

 

بیانیه های علمی جدیدی توسط انجمن قلب عروق آمریکا صادر شده مبنی بر این موضوع که چنانچه بیماری های قلبی عروقی فرد تثبیت شده باشد، داشتن رابطه جنسی بی خطر خواهد بود

 بیماری قلبی و رابطه جنسی

فعالیت جنسی یکی از اصلی ترین مسائل زندگی برای مردان و زنان مبتلا به بیماری های قلبی عروقی و شریکان جنسی آنان می باشد. زندگی جنسی از سویی سبب ارضای احتیاجات روانی و تعادل درونی شخص می­شود، و از سوی دیگر، طریقی است که شخص پس از بازیافتن سلامت،‌ خود را به زندگی نزدیک­تر می­ بیند.

برای شخصی که زمانی به حملۀ قلبی دچار شده،‌ هیچ نکته­ ای نوید بخش­تر از این نیست که بداند، پس از گذشت مدتی، زندگی عادی داشته باشد و از نظر جنسی هم، مثل سابق، بهره­ مند شود.

حوادث قلبی عروقی

مانند: حمله قلبی یا درد قفسه سینه ناشی از بیماری های قلبی به ندرت در طول فعالیت جنسی رخ می دهند، به این دلیل که فعالیت جنسی معمولا برای یک زمان کوتاه می باشد و آنچنان فشاری به قلب وارد نمی کند.

تنها در برخی از بیماران قلبی با شرایط حاد و شدید ، تا زمانی که بیمار دوباره به  شرایط نسبتا مناسبی دست یابد، فعالیت جنسی نیاز به احتیاط و مراقبت های خاص دارد .

تقریبا همیشه ناتوانی جنسی ناشی از اضطراب و افسردگی است و عامل ارگانیکی که درارتباط با بیماری قلبی بتواند ناتوانی جنسی شدید ایجاد کند، وجود ندارد. البته در بیماری‌های پیشرفته قلبی ـ عروقی با عملکرد ضعیف قلب یا در بیمارانی که با فعالیت جسمی معمولی دچار دردهای آنژینی می‌شوند، ناتوانی جنسی بیشتر دیده می‌شود.

بنابراین در صورت مشاهده اختلال در عملکرد جنسی بیمار، باید مشخص شود که این مشکل به کدام یک از عوامل از جمله بیماری قلبی، عروقی، اضطراب و … مربوط می شود.

توجه به فعالیت جنسی بیمار قلبی یکی از نکات مهم در درمان اوست، زیرا کاهش عملکرد جنسی منجر به اضطراب و افسردگی بیمار می شود. به دلیل اهمیت ارتباط جنسی در زندگی زناشویی، بیماران قلبی بهتر است پس از طی مراحل درمانی، تحت مشاوره با یک متخصص قلب و دریافت آموزش‌ها و تکنیک‌های لازم قرار بگیرند تا وضعیت با ثباتی قبل از رابطه جنسی داشته باشند.

بدیهی است این دسته از بیماران در صورت بروز علائمی چون تنگی‌نفس، خستگی بیش از حد، درد قفسه سینه و بی‌خوابی یا افزایش ضربان قلب تا ۱۵ دقیقه پس از مقاربت باید حتما به پزشک خود مراجعه کنند

از اینکه در مورد زندگی جنسی و بیماری قلبی خود با پزشکتان صحبت کنید، خجالت نکشید.

به نکات زیر توجه داشته باشید :

  1. بیماران مبتلا به بیماری های قلبی- عروقی شدید که هنگام فعالیت سبک و یا حتی استراحت نیز علایم بیماری را بروز می دهند، باید تا زمانی که درمان مناسب برای آنها انجام نگرفته و علایم بیماریشان کنترل نشده است، از برقراری رابطه جنسیاجتناب کنند.
  2. پس از سکته قلبی بهتر است بیمار حداقل تا چهار هفته از فعالیت جنسی پرهیز کند، در صورتی که متعاقب سکته قلبی، بیمار آنژیوپلاستی شده و تنگی عروق‌اش از طریق این روش برطرف شده باشد، پس از گذشت چند روز در صورتی که بیمار در کشاله ران (محل آنژیوگرافی) عارضه‌ای نداشته باشد، می‌تواند فعالیت جنسی داشته باشد
  3. توانبخشی قلبی و فعالیت‌های بدنی منظم می‌تواند ریسک عوارض مرتبط با فعالیت جنسی را کاهش دهد.
  4. در بیمارانی که تحت عمل جراحی قلب باز قرار می‌گیرند چون جوش خوردن زخم جناغ سینه حداقل شش تا هشت هفته طول می‌کشد توصیه می‌شود در این مدت تماس جنسی نداشته باشند.

البته در بیمارانی که از طریق برش‌های کوچک‌تری تحت عمل جراحی قلب قرار می‌گیرند،می‌توان اجازه فعالیت جنسی را در فاصله کوتاه‌تری صادر کرد. از سوی دیگر در کسانی که پیس میکر یا باتری قلبی دارند در صورتی که عملکرد قلبی در حد قابل قبول باشد، فعالیت جنسی منعی ندارد. در این دسته از بیماران در صورتی که با فعالیت جنسی، علائم قلبی مثل درد یا تنگی نفس یا تپش قلب شدید بروز کند باید به پزشک قلب مراجعه کنند.

  1. داروهایی که علائم قلبی عروقی را بهبود می‌دهند حذف نکنید به این دلیل که ممکن است روی میل جنسی یا عملکرد جنسی‌تان تاثیر بگذارند. سلامت قلب‌تان مهم‌ترین چیز است!
  2. اگر اختلال عملکرد جنسی دارید، با پزشک‌تان مشورت کنید تا مشخص شود که آیا مشکل با بیماری قلبی عروقی مرتبط است یا اضطراب، افسردگی و عوامل دیگر سبب برو مشکل شده‌اند.
  3. داروهایی که اختلال نعوظ را درمان می‌کنند، عموما بی‌خطر هستند، اما نباید آنها را مصرف کنید اگر به دلیل درد قفسه‌ی سینه ناشی از بیماری عروق کرونر تحت درمان نیترات هستیدتوجه کنید که این داروها نباید در فاصله‌ی ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد از دریافت داروی اختلال نعوظ، تجویز شوند.بنابراین مصرف داروی تقویت قوای جنسی (ویاگرا) در بیمارانی که از نیتروگلیسیرین یا داروهای نیتراتی استفاده می‌کنند، ممنوع است.
  4. اگر در دوران پس از یائسگی به سر می‌برید، استفاده از استروژنی که به صورت موضعی یا واژینال برای درمان مقاربت دردناک استفاده می‌شود، به طور کلی خوب است.

هدف متخصصان این است که به بیماران قلبی اطمینان دهند درباره فعالیت جنسی خود نگران نباشند و با توجه به شرایط بیماریشان و با راهنمایی پزشک می توانند رابطه جنسی بی خطر و زندگی معمول را داشته باشند..

اشتراک گذاری پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *