جوراب و کفش دیابتی

جوراب دیابت

جوراب و کفش دیابتی

جوراب دیابت

جوراب دیابت: اغلب جوراب های دیابتی موجود در بازار به منظورخشک نگاه داشتن پا، کاهش ریسک آسیب به پا و کنترل یا پیشگیری از کاهش گردش خون در پا تولید می شوند. این جوراب ها که به اندازه پا در آمده و نمیچسبند، معمولا از موادی ساخته می شوند که دارای توان بالا در جذب رطوبت بوده و انعطاف پذیر هستند. تفاوت جوراب دیابتی با سایر جورابها در بدون درز و غیر کشی بودن آن است که با کاهش حالت کشسانی، از انقباض و تورم پا کاسته و موجب بهبود گردش خون می شود. افراد دیابتی ریسک بالایی برای ابتلا به مشکلات پا در اثر آسیب دارند. وجود پد یا لایه اضافه در برخی قسمت های جوراب مانند قوزک، احتمال آسیب به این نقاط حساس پا را کاهش می دهد. جوراب دیابت معمولا به رنگ سفید تولید می شود. سفید بودن جوراب دیابت وجود ترشح یا خون را سریعتر نشان می دهد و فرد را فورا متوجه آسیب پا می کند. مراقبت از پا اهمیت فراوانی در افزایش کیفیت زندگی بیمار دیابتی دارد. ترمیم و بهبود آسیب به پا در افراد دیابتی به کندی انجام می شود. چون میزان خونرسانی به اندام های تحتانی کاهش می یابد. سیستم ایمنی افراد دیابتی نیز به دلیل بالا بودن انسولین در خون ضعیف است. نقص در اعصاب محیطی یا نوروپاتی باعث عدم حس پا میگردد. بنابراین آسیب های کوچک تشخیص داده نشده و درمان نمی شوند. استفاده از جوراب دیابتی برای افراد مبتلا به دیابت، دارای نقص گردش خون و نقص اعصاب محیطی و همچنین افرادی که تعریق شدید پا دارند می تواند بسیارکمک کننده باشد. برای افرادی که مشکل پا ندارند، استفاده از جوراب های معمولی راحت، غیر چسبنده و بدون کرک و درز کافی است.

 

کفش مخصوص افراد دیابتی

ناراحتی های پا یکی از مشکلات رایج در بین بیماران مبتلا به دیابت است . تهیه کفش مناسب از مهم ترین اقدامات برای پیشگیری از بروز زخم پا در این افراد است. هنگام خرید یک کفش باید به این نکته توجه داشت که هیچ اندازه استانداردی وجود ندارد و با توجه به اینکه بسیاری از دیابتی ها حس پای خود را از دست می دهند، قادر به تشخیص تنگی یا گشادی کفش خود نیستند. آسیب هایی که از کفش نامناسب به پای فرد دیابتی وارد می شود، یکی از علل قطع عضو در این افراد محسوب می شود. عدم استفاده از کفش‌های سفت و کفش‌هایی که فرد در آنها احساس راحتی نمی‌کند و یا پاها را زخم می کنند و اندازه نیستند از جمله نکاتی است که دیابتی‌ها باید برای محافظت از پاها مد نظر داشته باشند. کفش های افراد دارای دیابت باید کاملا اندازه پا بوده و پنجه پهنی داشته باشند تا انگشتان پا به‌راحتی در آن قرار گیرند. کفش های چرمی و کتان گزینه مناسبی هستند، چراکه کاملا شکل پا را به خود گرفته و اجازه می‌دهند پای شما نفس بکشد. در صورت وجود هر گونه تغییر شکل در پا مثل کف پای صاف، انگشت چکشی، پینه پشت پا و غیره بهتر است از کفش های طبی یا مخصوص استفاده نمایید. در صورت مشاهده هر گونه زخم، تاول، قرمزی ایجاد شده در اثر کفش در پاها و یا حتی احساس درد در پای خود، بلافاصله کفش جدیدی خریداری کرده و هرگز از کفش های قدیمی خود استفاده نکنید. بهتر است که کفش بند دار باشد تا بتوان اندازه آن را تنظیم نمود و دارای پاشنه معمولی و ترجیحا کمتر از ۵ سانتی متر باشد.

خرید کفش

خرید کفش بهتر است عصرها انجام گیرد. در ساعات پایانی روز، پاها کمی ورم دارند و اگر در کفشی که در این زمان خریداری کرده و احساس راحتی می کنید، معمولا تمام مدت روز در آن راحت خواهید بود. هنگام خرید کفش نو هر دو کفش را در حالت ایستاده امتحان کنید و پس از خرید، آن را با فواصل زمانی بپوشید و تا چند روز برای بیش از یک ساعت استفاده نکنید و هر بار پا را معاینه کنید. زمانی که کفش نو می‌خرید، لازم است قبل از پوشیدن کفش، داخل آن را بررسی کنید تا سنگریزه و یا خرده های کفی کفش در آن نباشد، زیرا ممکن است هنگام راه رفتن مرتبا به کف پایتان مالیده شده و باعث تاول و یا زخم شود. توصیه می شود در منزل از کفش روفرشی استفاده نمایید و هرگز بدون جوراب کفش نپوشید. جوراب‌ها و کفش‌های خود را هر روز عوض کرده و حداقل دو جفت کفش به منظور تعویض روزانه داشته باشید.

اشتراک گذاری پست

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *